Powyższy układ pozwala uniknąć problemów konstrukcyjnych występujących w silniku produkującym moc mechaniczną, wykazując przy tym większą sprawność w stosunku do hybrydy typu silnik spalinowy - generator oraz niską toksyczność spalin bez konieczności stosowania katalizatora.
Firma Lockheed Martin dokonywała poprawek w testowym egzemplarzu radioizotopowego (źródłem ciepła jest 2,25 kg izotopu promieniotwórczego) generatora Stirlinga, który miał być gotowy wiosną 2008 roku. Znajdujące się w nim dwa silniki Stirlinga napędzają liniowy alternator o mocy około 100 watów. Celem było wykorzystanie układu do zasilania sond kosmicznych dalekiego zasięguŚwiat Nauki nr 4(200), kwiecień 2008.
Przypisy
Literatura Stefan Żmudzki: Silniki Stirlinga. WNT, Warszawa 1993, Andrzej Tomczyński: Obliczenia pól pracy i pól ciepła Silnika Stirlinga z napędem rombowym. Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej 2022, ISBN 978-83-66741-55-3
Linki zewnętrzne
Budowa Silnika Stirlinga
Kategoria:Silniki cieplne Kategoria:Podwodne układy napędowe