W kolejnych latach wielokrotnie stawała na podium, odnosząc przy tym osiem zwycięstw: 19 grudnia 1999 roku w Sankt Moritz, 22 grudnia 2001 roku w tej samej miejscowości, 8 grudnia 2002 roku w Lake Louise i 13 marca 2003 roku w Lillehammer była najlepsza w supergigantach, a 12 grudnia 2002 roku w Val d’Isère, 28 grudnia 2002 roku w Semmering, 16 marca 2003 roku w Lillehammer i 21 stycznia 2007 roku w Cortinie d’Ampezzo triumfowała w gigantach. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2002/2003, kiedy była druga w klasyfikacji generalnej, przegrywając tylko z Chorwatką Janicą Kostelić. W tym samym sezonie była także druga w klasyfikacji giganta oraz trzecia w supergigancie. Ponadto była także czwarta w klasyfikacji kombinacji w sezonach 2000/2001 i 2002/2003 oraz w klasyfikacji giganta w sezonie 2000/2001.
Na przełomie stycznia i lutego 2001 roku wystartowała na mistrzostwach świata w St. Anton, gdzie zdobyła dwa medale. Najpierw zajęła trzecie miejsce w kombinacji, uzyskując czternasty czas zjazdu i trzeci slalomu. Ostatecznie uległa tylko Niemce Martinie Ertl i Austriaczce Christine Sponring. Parę dni później zdobyła srebrny medal w gigancie, plasując się między Sonją Nef ze Szwajcarii a Szwedką Anją Pärson.