Był wikariuszem w Toruniu i Chełmży, w latach 1948–1961 uczył historii w gimnazjum biskupim w Pelplinie (Collegium Marianum), przez trzy lata (1951−1954) administrował parafią Jabłowo. W latach 1954–1984 był kustoszem Archiwum Diecezji Chełmińskiej. W listopadzie 1963 na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego obronił rozprawę doktorską Rozwój wielkiej własności ziemskiej klasztoru cysterek w Żarnowcu od XIII do XVI w., habilitował się w 1976 na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na podstawie pracy Opactwo cystersów w Oliwie od XII do XVI w. Od 1975 był profesorem Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie, gdzie wykładał dzieje diecezji chełmińskiej. Należał do Gdańskiego Towarzystwa Naukowego. W październiku 1984 otrzymał godność kanonika kapituły kolegiackiej chełmżyńskiej. Pochowany został w Pelplinie. mały|Grób ks. Kazimierza Dąbrowskiego w Pelplinie W badaniach naukowych zajmował się przede wszystkim tematyką kaszubską, dziejami kościelnymi Pomorza Nadwiślańskiego (i diecezji chełmińskiej) oraz biografistyką duchowieństwa diecezji chełmińskiej.