thumb|300px|Eksplozje bomb napalmowych w jednym z ośrodków Vietcongu położonym na południe od Sajgonu, 1965 Napalm – substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu skuteczniejszego stosowania ich jako bojowych środków zapalających. Tej samej nazwy używa się również w odniesieniu do gotowej zagęszczonej mieszaniny paliwowej.
Napalmy, dzięki swojej konsystencji, mają zwiększoną przyczepność do podpalanych powierzchni, a jednocześnie słabiej rozpryskują się, wolniej ściekają i gorzej wsiąkają. Wszystko to powoduje, że są bardzo trudne do ugaszenia. Skuteczne są nawet na powierzchniach wilgotnych, pionowych oraz mocno wsiąkliwych (jak piasek). Palą się także na powierzchni wody.
Pierwsze wersje napalmów były mieszaninami organicznych soli glinu (np. soli kwasów naftenowego, stearynowego, laurynowego, oleinowego czy palmitynowego; stąd nazwa substancji). Sole te były galaretowatymi substancjami, dodawanymi do benzyn. Z czasem do benzyn zaczęto dodawać benzen, jako substancję zagęszczającą zaczęto stosować polistyreny oraz dodawano środki zwiększające zapalność.
Temperatura spalania pierwszych napalmów to 800–1000 °C, późniejszych nawet 1200 °C.