Sortowanie przez łączenie naturalne jest zaliczane do grupy sortowań zewnętrznych, tzn. operuje na taśmach. Taśmą możemy nazwać dowolny plik o dostępie sekwencyjnym (tzn. w danym momencie dostępny jest tylko jeden element takiego pliku), niemożliwe jest więc wykorzystywanie tradycyjnych metod sortowania.
W wypadku plików o dostępie sekwencyjnym czasy dostępu do określonej pozycji są zbyt duże, aby można było sortować je "w miejscu" - czyli bezpośrednio na nośniku. Niesekwencyjny dostęp do sortowanego pliku ograniczałby również funkcjonalność buforów zapewniających szybszy dostęp do danych.
Głównym zastosowaniem sortowań zewnętrznych jest porządkowanie danych nie mogących zmieścić się w pamięci operacyjnej, przy zachowaniu wymogu sekwencyjnego dostępu do pliku.
Sortowanie przez łączenie, które zawsze scala dwa najdłuższe podciągi posortowane nazywa się sortowaniem przez łączenie naturalne. Wykorzystywany jest fakt, że w plikach znajdują się dane częściowo posortowane (serie) - scalenie serii a o długości m i serii b o długości n w serię c o długości m+n jest dużo wydajniejsze od ich sortowania. Występują dwie fazy: dzielenia (dzielimy taśmę na dwie taśmy pomocnicze) i łączenia (scalamy taśmy pomocnicze).