thumb|Irena Kuran-Bogucka „Romancero”, drzeworyt mały|Grób Dariusza Boguckiego i Ireny Kuran-Boguckiej na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku
Irena Kuran-Bogucka (ur. 5 maja 1925 w Warszawie, zm. 21 sierpnia 1995 w Kartuzach) – polska graficzka, tłumaczka poezji.
Życiorys W czasie okupacji niemieckiej przebywała w Warszawie, i zdała maturę w tajnym nauczaniu.
Po wojnie studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowni Tadeusza Kulisiewicza. W roku 1948 przeniosła się na stałe do Gdańska. Miała liczne wystawy indywidualne w kraju i za granicą, brała również udział w wystawach zbiorowych, jej grafiki służyły jako ilustracje książek oraz wydań własnych przekładów poetyckich. Tłumaczyła wiersze Federica Garcii Lorki, Rafaela Albertiego, Heinricha Heinego, Güntera Grassa.
Od 1948 była żoną znanego żeglarza Dariusza Boguckiego, z którym miała dwie córki: Ewę Marię Slaską, pisarkę i Katarzynę Bogucką-Krenz, poetkę i tłumaczkę.
Mieszkała w Gdańsku-Wrzeszczu przy ul. Grunwaldzkiej 7.
Zmarła wskutek wypadku samochodowego w Kartuzach, pochowana 25 sierpnia 1995 na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon IX, kwatera TAR III wojskowy-4).