Wacław Preis (ur. 8 stycznia 1909 w Bogusławkach, zm. 4 sierpnia 1990 w Tczewie) – polski duchowny rzymskokatolicki, prezbiter, profesor misjologii w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie, kanonik honorowy kapituły katedralnej chełmińskiej.
Życiorys Pochodził z wielodzietnej rodziny rolniczej Teofila i Marianny z Makowskich. W 1927 ukończył Państwowe Gimnazjum Humanistyczne w Chełmży i podjął studia w pelplińskim seminarium. 19 grudnia 1931 przyjął święcenia kapłańskie z rąk ordnariusza chełmińskiego biskupa Stanisława Okoniewskiego. Był wikariuszem przy katedrze chełmińskiej oraz sekretarzem Rady Diecezjalnej Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary, w 1936 wyjechał na uzupełniające studia do Rzymu, uwieńczone doktoratem w Papieskim Instytucie Misjologicznym w czerwcu 1939. Krótko przed wybuchem II wojny światowej powrócił do Polski, przebywał w rodzinnej parafii, ale zagrożony aresztowaniem przedostał się do Generalnego Gubernatorstwa. Był m.in. duszpasterzem w Grodzisku Mazowieckim i kapelanem w powstaniu warszawskim.