Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tomu 7, w 1827 roku wieś liczyła 147 mieszkańców, natomiast w roku 1874 – 202 mieszkańców oraz 27 mieszkańców folwarku. W roku 1874 wieś należała do dóbr Sycewo, wraz z wsiami Kociostrów, Bronisława, Czastka, Kazubek oraz kolonii Biele. Wieś Kazubek oraz Młynek podlegały pod Nową Wieś. We wsi znajdowała się cegielnia oraz pokłady torfu. Rozmiar wsi wynosił 989 morg (1 morga wielkopolska liczyła około 0,56 hektara, czyli powierzchnia wsi liczyła około 554 hektary), w tym 425 morg gruntów ornych, 148 morg łąk, 26 morg pastwisk, 339 morg lasów, 25 morg nieużytków. We wsi stosowany był system płodozmianu 11-polowego.
Podczas II wojny światowej nazwa wsi została zmieniona na Neuendorf, jednak po wojnie wróciła ona do swojej obecnej nazwy.
Nowa Wieś – dzieje własności szlacheckiej Nowa Wieś w XV–XVII wieku była własnością kilku rodzin szlacheckich, a jej części dziedziczne były wielokrotnie dzielone, sprzedawane i przekazywane w drodze spadku. Z tego powodu ustalenie pełnej historii własności wymaga rozróżnienia poszczególnych działów majątkowych.
Jedną z najważniejszych rodzin związanych z Nową Wsią byli Ruskowscy.