Ministerstwo Wojny od 1896 posiadało Biuro Prezydialne podzielone na 15 oddziałów. Ponadto istniał Sztab Generalny (Generalstab) z szefem sztabu na czele, inspektoraty poszczególnych rodzajów broni i szereg innych związanych z działalnością wojska inspektoratów i komitetów. Korpus oficerski wychowany był w duchu wierności przede wszystkim cesarzowi i dynastii.
Sztab posiadał kilka wydziałów, z których trzy były najważniejsze: wydział operacyjny, personalny i wywiadowczy (Kundschaftsdienst). Na czele tego ostatniego stał płk Hranilović. Po wybuchu wojny duże znaczenie uzyskały również dowództwo etapów (Etappenoberkommando, przemianowane później na oddział kwatermistrzowski) oraz oddział transportów. Sztab generalny posiadał więc władzę decydującą, a do Ministerstwa Wojny należały tylko sprawy finansowe i organizacyjne wojska.
Wódz naczelny (Fryderyk Habsburg) i szef sztabu generalnego gen. piechoty Franz Conrad von Hötzendorf tworzyli Naczelną Komendę Armii (Armeeoberokommando, AOK) odpowiedzialną za przebieg operacji militarnych. W skład AOK poza nimi wchodzili: zastępca szefa Sztabu Generalnego (Stellvertreter) gen. mjr Franz Höfer von Feldsturm, szef oddziału operacyjnego (Chef der Operationabteilung) płk Joseph Metzger i najwyższy komendant etapów (Etappenoberkommandant) gen.