Organizacja cesarskiej i królewskiej Armii w 1914 roku
Cesarska i królewska Armia była jednym z czterech rodzajów sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, obok wspólnej cesarskiej i królewskiej Marynarki Wojennej oraz cesarskiej i królewskiej Obrony Krajowej i królewsko-węgierskiej Obrony Krajowej. Wskutek intensywnych ćwiczeń i dozbrojenia formacje obrony krajowej były równorzędne aktywnym oddziałom Armii. W czasie mobilizacji sformowane został oddziały rezerwowe i jednostki pospolitego ruszenia (Landsturmu), złożone głównie z żołnierzy starszych roczników.
Podstawową jednostką terytorialną podległą Ministerstwu Wojny były Okręgi Komendy Korpusu – było ich 16. Najniższy szczebel terytorialnej organizacji wojska stanowiło 114 wojskowych okręgów uzupełnień. Spośród nich 102 były podporządkowane pułkom piechoty armii wspólnej, 4 należały do jednostek bośniacko-hercegowińskich, 4 należały do pułków tyrolskich strzelców cesarskich, 4 należały do marynarki wojennej (Triest, Fiume, Szybenik, Kotor).
Obrona krajowa miała własne okręgi pułkowych uzupełnień, które nie pokrywały się z okręgami armii wspólnej: 37 okręgów należało do k.k.