Po powrocie lord Edward zamierzał zwiększyć swój udział w życiu politycznym Irlandii. Korzystając ze swojego miejsca w Izbie Gmin, utrzymywanego dlań przez jego brata, prowadził aktywną działalność polityczną. Chcąc być na bieżąco ze sprawami Szmaragdowej Wyspy odrzucił propozycję premiera Williama Pitta Młodszego objęcia dowództwa wyprawy na Kadyks. FitzGerald nawiązał kontakty z licznymi przedstawicielami partii wigów, m.in. z Charlesem Jamesem Foxem i Richardem Brinsleyem Sheridanem. Przyjaciel Edwarda i poeta Thomas Moore pisał, że Edward zalecał się do pierwszej żony Sheridana i miał spotkać się z przychylnym przyjęciem ze strony damy.
Prowigowskie sympatie oraz liczne podróże sprawiły, że lord Edward stał się gorącym zwolennikiem rewolucyjnych idei francuskich. Sympatie te zwiększyły się, kiedy w październiku 1792 r. Edward odwiedził Paryż. Zamieszkał z angielskim filozofem i wolnomyślicielem, Thomasem Painem, który był deputowanym do Konwentu. Edward z uwagą przyglądał się obradom ciała ustawodawczego. 19 listopada przyłączył się do toastu „za błyskawiczne zniesienie wszystkich tytułów dziedzicznych i feudalnych godności”. Na dowód tego zrezygnował z używania przysługującego mu tytułu lorda.