Charakterystyczną cechą subkultury był stosunek do konsumpcji: modsi, jako jedna z pierwszych grup młodzieżowych w Wielkiej Brytanii, uczynili z zakupów i posiadania określonych dóbr – płyt, ubrań, skuterów – centralny element swojej tożsamości grupowej. Konsumpcja pełniła przy tym funkcję odróżniającą: ważne było nie tylko to, co się kupuje, lecz także gdzie, jak i z jaką wiedzą o produkcie. Mechanizm ten był szczególnie widoczny w podejściu do muzyki: posiadanie importowanych singli, niedostępnych w masowej sprzedaży, dawało właścicielowi status eksperta i wyróżniało go w obrębie grupyPaolo Hewitt, The Sharper Word: A Mod Anthology, Helter Skelter Publishing, London, 1999, s. 38–40..
W szerszym ujęciu kulturoznawczym subkultura modsów wpisuje się w napięcie między modernizmem a tradycją, które charakteryzowało brytyjskie społeczeństwo lat 60. Orientacja na europejskie i afroamerykańskie wzorce kulturowe była – zdaniem badaczy – świadomym odrzuceniem konserwatywnego modelu brytyjskości, dominującego w pokoleniu rodzicówShawn Levy, Ready, Steady, Go!