Plan Branda był propozycją unii politycznej i celnej z zachowaniem suwerenności i niezależności jej członków, co zostało wyraźnie podkreślone w memorandum. Brakowało jednak zrozumienia i poparcia we Francji i we Włoszech. Zdecydowanie przeciwny wobec planu był ZSRR, za byli Niemcy, gdzie doszły do władzy siły nacjonalistyczne, z kolei Anglikom nie na rękę było zacieśnienie współpracy niemiecko-francuskiej. Jedynie Jugosłowianie, Bułgarzy, a zwłaszcza Holendrzy realnie rozważali możliwość wejścia do nowej organizacji europejskiej.
W 1932 roku Briand zmarł. Przed wybuchem II wojny światowej Coudenhove-Kalergi wyjechał do USA, gdzie założył Radę Europejską, która miała spełniać funkcję nieistniejącej już Unii Paneuropejskiej. W 1946 roku powrócił do Europy i powołał do życia Europejską Unię Parlamentarną, której został sekretarzem 1950 roku. Uhonorowano go Nagrodą Karola Wielkiego za wybitne osiągnięcia na rzecz jedności europejskiej. Zaproponował także Radzie Europy projekt flagi europejskiej oraz jako hymn Europy IX Symfonię Ludwiga van Beethovena.
W 1972, po śmierci założyciela Kalergiego, przewodniczącym Międzynarodowej Unii Paneuropejskiej został Otto von Habsburg, który w 2004 przekazał funkcję .