Korek szlifowy – sprzęt laboratoryjny, rodzaj korka, który służy do szczelnego zamykania naczyń, które są zaopatrzone w "żeńskie" szlify. Korki szlifowe mogą być wykonywane ze szkła, tworzyw sztucznych lub gumy.
Korki wykonane ze szkła (A–E na rysunku) składają się z główki oraz ze szlifu męskiego. Szlify w korkach są takie same jak te, które występują w innych elementach aparatury laboratoryjnej. Główki przybierają najróżniejsze kształty, z których dwa najbardziej popularne to kapelusz (A), kulka (E) i spłaszczony pręt (B, C, D). Dawniej korki wykonywane były z litego szkła (E). Produkowano je przez odlewanie w formie i ręczne szlifowanie boków. Obecnie częściej spotyka się lżejsze i bardziej odporne na stłuczenie korki "dmuchane", tj. wykonywane przez rozdmuchanie i zatopienie końca krótkiej rurki szklanej ze szlifem, który to proces jest wykonywany w całości przez maszyny (A–D).
Korki z tworzyw (F–H) składają się zwykle z prążkowanego, ściętego stożka oraz płaskiego, ale szerokiego kapelusza o kształcie koła lub wielokąta foremnego. Prążki na powierzchni stożka zapewniają odpowiednie tarcie, które zapobiega wypadaniu korka ze szlifu. Tworzywowe korki nie zapewniają zwykle dobrej szczelności zamknięcia, ale są tańsze od szklanych i się nie tłuką.