Po dotarciu do Polski zamieszkała początkowo w Bydgoszczy i podjęła tam pracę biurową w PAGED, a później redakcyjną w „Dzienniku Pomorskim”. W 1946 r. powróciła do Warszawy i pracowała dla PAP, tłumacząc depesze agencyjne. Od 1952 roku związała się z wydawnictwem „Czytelnik”, gdzie pracowała w redakcji romańskiej aż do przejścia na emeryturę w 1974 r. Równolegle z pracą redakcyjną poświęcała się przekładom literatury z języków angielskiego i – przede wszystkim – hiszpańskiego. Pracę tę kontynuowała intensywnie także na emeryturze, do ostatnich dni życia, często przebywając w Domach Pracy Twórczej w Oborach pod Warszawą i w Radziejowicach.
Za pracę translatorską w 1974 r. Kalina Wojciechowska otrzymała nagrodę „Literatury na Świecie”, a w 1977 r. - nagrodę PEN Clubu.
Zmarła w Warszawie 21 marca 1980 roku. Nie zdążyła otrzymać Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski, o który wystąpił dla niej Zarząd Związku Literatów. Kilka pozycji niedokończonych przekładów, które pozostawiła, dokończyła jej siostra Janina.