garnitury sambijskie, czyli komplety metalowych części pasa, stanowiące dokładne naśladownictwo pasa noszonego w rzymskich prowincjach Noricum i Panonii.
Osadnictwo Ludność kultury sambijskiej zaczęła porzucać osady obronne, preferowane przez wcześniejszą kulturę kurhanów zachodniobałtyjskich, na rzecz osad otwartych.
Obrządek pogrzebowy i wierzenia Charakterystyczny dla kultury sambijskiej jest indywidualny, birytualny obrządek pogrzebowy. Bardzo często przy pochówkach wojowników znajduje się szkielety koni i psów, co sugeruje, iż byli oni również myśliwymi. Spośród innych jednostek zachodniobałtyjskiego kręgu kulturowego, kultura sambijska wyróżniała się bogactwem i zróżnicowaniem inwentarzy grobowych. W skład inwentarza często wchodziły monety rzymskie, nierzadko z przewierconym środkiem, specjalnym uszkiem z brązowego drutu, bądź w drewnianej oprawce. Prawdopodobnie służyły one jako ozdobne zawieszki lub części kolii.
Społeczeństwo i gospodarka Podstawą gospodarki była uprawa roli i hodowla zwierząt. Mniejszą rolę odgrywały łowiectwo i rybołówstwo. W kulturze sambijskiej, jak również w innych jednostkach zachodniobałtyjskiego kręgu kulturowego, wśród szczątków zwierząt hodowlanych przeważają kości owcy lub kozy.