Kultura sambijska – kultura archeologiczna okresu wpływów rzymskich i okresu wędrówek ludów, wyróżniona na terenie Sambii i dorzecza Pregoły.
Kryteria wydzielenia Po raz pierwszy próbował zdefiniować podziały kulturowe na wschodnich wybrzeżach Bałtyku w okresie wpływów rzymskich Otto Tischler w 1891 roku. Dwadzieścia lat później próbował tego również Emil Hollack. Kolejnym był Carl Engel, który w 1933 r. wydzielił „zachodniobałtyjską kulturę grobów płaskich” na Sambii i Natangii oraz w Nadrowii i na Pojezierzu Mazurskim wraz z Suwalszczyzną. Obecny podział został zaproponowany przez Jerzego Okulicza w 1989 roku.
Chronologia, geneza i zanik Mianem kultury sambijskiej określa się zespół zabytków charakterystycznych dla okresu wpływów rzymskich i okresu wędrówek ludów. Kultura ta, nazywana także kulturą Dollkeim-Kovrovo od nazwy wielkiego i bardzo bogatego cmentarzyska w Kowrowie, znajdującego się na terenie obwodu królewieckiego, wraz z kulturą bogaczewską oraz grupami: dolnoniemeńską, zachodniolitewską i środkowolitewską, wchodzi w skład zachodniobałtyjskiego kręgu kulturowego, uformowanego na rodzimym podłożu kultury kurhanów zachodniobałtyjskich.