Kodeks powstał w połowie XVI wieku, jednak Claude i Guy Stresser-Péan przypuszczają, że może on być kopią wcześniejszych, prekolumbijskich dokumentów, które nie dotrwały do współczesności. Istnieje możliwość, że dokument sporządzono w związku z procesem sądowym, jaki w 1542 miasta Cuauhchinanco i Pahuatlan wytoczyły budowniczemu dróg Juanowi Catalán w sprawie budowy nowego szlaku handlowego i pobierania przez urzędnika zbyt wygórowanych danin. Stworzony jest za pomocą azteckiego pisma ideograficznego, w którym historia opowiadana jest za pomocą ilustracji, którym towarzyszą daty kalendarza Azteków oraz nazwy przedstawionych miejsc i osób zapisane glifami sylabicznymi. Dodatkową trudnością jest fakt, że tymi samymi glifami można przedstawić wiele różnych toponimów odnoszących się do różnych miejsc o zbliżonych nazwach, możliwe jest także zapisanie nazwy miejscowej na wiele różnych sposobów, co często zależne było od lokalnej tradycji piśmienniczej. Istnieje również przypuszczenie, że glify reprezentujące nazwy miejscowe zaprezentowane na pierwszych kartach kodeksu mogą w istocie być trójjęzyczne: w języku nahuatl, totonackim i otomi. Z tego względu jego interpretacja w wielu miejscach nastręcza badaczom pewne trudności.