Francis Leveson Bertie (ur. 17 sierpnia 1844 w Wytham Abbey w Berkshire, zm. 26 września 1919 w Londynie) – brytyjski arystokrata i dyplomata, młodszy syn Montagu Bertiego, 6. hrabiego Abingdon i Eizabeth Vernon-Harcourt, córki George’a Vernon-Harcourta.
Życiorys Wykształcenie odebrał w Eton College, po czym przystąpił do egzaminu na posadę w Foreign Office, który zdał w 1863 r. W latach 1874–1880 był parlamentarnym prywatnym sekretarzem Roberta Bourke’a, podsekretarza stanu w Foreign Office. W 1878 r. został drugim sekretarzem brytyjskiej misji dyplomatycznej na kongres w Berlinie. W kolejnych latach pełnił funkcję starszego urzędnika w ministerstwie i asystenta podsekretarza stanu w Foreign Office. Na tym drugim stanowisku przebywał do 1903 r., kiedy został mianowany ambasadorem Zjednoczonego Królestwa w Rzymie. Przebywał tam do 1905 r., kiedy to przeniesiono go na placówkę do Paryża.