Teofil Aleksander Lenartowicz herbu Pobóg (ur. 27 lutego 1822 w Warszawie, zm. 3 lutego 1893 we FlorencjiWirtualna Biblioteka Literatury Polskiej .) – polski poeta romantyczny, etnograf, rzeźbiarz i konspirator. Członek honorowy Towarzystwa Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswilu (od 1890)Sprawozdanie z Zarządu Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswylu za Rok ...., 1899, s. 5..
Życiorys mały|lewo|190px|Tablica upamiętniająca Teofila Lenartowicza we Florencji Pochodził z drobnoszlacheckiej rodziny Lenartowiczów herbu Pobóg. Był synem Karola, mistrza murarskiego (w przeszłości uczestnika insurekcji kościuszkowskiej)Juliusz Kleiner, Włodzimierz Maciąg: Zarys dziejów literatury polskiej, wyd. IV, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wydawnictwo, Wrocław 1985, , s. 343–344. i Marii Kwasieborskiej herbu Cholewa. Ożenił się z Zofią Szymanowską herbu Młodzian (zm. 1870), przyrodnią siostrą Celiny Szymanowskiej, żony Adama MickiewiczaKochliwy poeta. z którą miał syna Jana.