10 grudnia podczas programu Diagonal ogłoszono, że finalistami konkursu zostali: Isthar Ruiz, Mar Capdevila i Marie Ann van de Wal. 19 stycznia 2005 odbył się koncert finałowy selekcji, który poprowadzili Meri Picart i Josep Lluís Trabal. W trakcie programu każdy z uczestników zaśpiewał po dwie piosenki, a największe poparcie zdobyła Marian van de Wal, która zdobyła łącznie trzy punkty i zremisowała z inną uczestniczką, Marą Capdevilą. Ówczesny regulamin konkursu stanowił, że o ostatecznych wynikach decyduje głos najmłodszego członka komisji, dzięki czemu to van de Wal wygrała prawo reprezentowania kraju podczas Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Kijowie. Trzy dni później w Sant Julià de Lòria odbył się specjalny koncert, w trakcie którego został wybrany konkursowy utwór dla piosenkarki. Arystka zaprezentowała wówczas trzy propozycje: „La mirada interior”, „No Demanis” i „Dóna'm la pau”. Największe poparcie jurorów i telewidzów zdobyła katalońskojęzyczny utwór „La mirada interior”, który napisali Rafah Tanit, Daniel Aragay i Rafa Fernández. Po wygranej w selekcjach krajowe media krytykowały wyniki oraz wybór holenderskiej Marian van de Wal na reprezentantkę Andory, w przeciwieństwie do mediów z Holandii, które chwaliły wybór. Sam utwór opisywany był jako „chwytliwy, ale staromodny”.