Jeszcze w 1902 Boyle objął swoje pierwsze samodzielne dowództwo niszczyciela HMS „Spitfire”. Rychło został przeniesiony na niszczyciel HMS „Hazard”. Jego kolejną nominacją było stanowisko zastępcy dowódcy krążownika . Na jego pokładzie służył na Morzu Śródziemnym i w Chinach. 31 grudnia 1906 awansował do stopnia komandora porucznika i rozpoczął służbę na pancerniku HMS „Hibernia”, służącym we (działającej na kanale La Manche). Rok później został dowódcą krążownika pancernego HMS „Good Hope” i został przydzielony do stacjonującej w Gibraltarze Floty Atlantyckiej.
Wkrótce Boyle wrócił do Anglii i objął dowodzenie nad okrętem HMS „Skirmisher”. 30 czerwca 1913 r. otrzymał awans na stopień komandora. Niewiele wcześniej został mianowany attaché morskim ambasady brytyjskiej w Rzymie. Obserwował i relacjonował do Londynu przebieg II wojny bałkańskiej. W Rzymie pozostał do wybuchu I wojny światowej w czerwcu 1914 r.
I wojna światowa Boyle pozostawał na placówce w Rzymie jeszcze przez rok, nim został odwołany do Londynu 11 listopada 1915 r. Otrzymał wówczas dowództwo starego krążownika II klasy operującego na Morzu Czerwonym, HMS „Fox”. W 1916 r. został starszym oficerem (senior Naval Officer) w eskadrze patrolowej Morza Czerwonego.