mały|left|skaluj|Azobenzen Przykładem wpływu auksochromu na barwę może być azobenzen o słabym zabarwieniu i λmaks = 320 nm (ultrafiolet), które jest wynikiem obecności chromoforu – grupy diazowej , tworzącej układ sprzężonych wiązań wielokrotnych z pierścieniami benzenowymi. Wprowadzenie do jednego z pierścieni auksochromowej grupy aminowej w pozycji para wywołuje znaczący efekt batochromowy i uzyskane związki mają intensywny żółty kolor, którego odcień zależy od zdolności danej grupy aminowej do uwalniania elektronów: – λmaks = 385 nm, – λmaks = 407 nm, – λmaks = 415 nm. Słabszy auksochrom w pozycji para – grupa hydroksylowa – powoduje mniejszy efekt batochromowy: λmaks = 347 nm. 300px 150px 190px Porównanie materiału zabarwionego indygiem (po lewej) i 6,6'-dibromoindigiem (po prawej, główny składnik purpury tyryjskiej). Przyczyną zmiany barwy z niebieskiej na fioletową jest efekt hipsochromowy

Po wprowadzeniu dwóch atomów halogenu do cząsteczki indyga (λmaks = 600 nm) w pozycjach 6 i 6' obserwowany jest natomiast efekt hipsochromowy – przesunięcie maksimum absorpcji światła w kierunku fal krótszych. Jest on tym silniejszy, im silniejsza jest elektroujemność podstawników: 6,6'-dibromoindigo: λmaks = 583 nm, 6,6'-dichloroindigo: λmaks = 579 nm, 6,6'-difluoroindigo: λmaks = 525 nm.

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Spektroskopia Kategoria:Grupy funkcyjne Kategoria:Barwniki