Roman był mistrzem wielu gatunków muzyki instrumentalnej i wirtuozem skrzypiec, dobrym oboistą i dyrygentem. Organizował w Sztokholmie pierwsze publiczne koncerty. Był także propagatorem używania języka szwedzkiego w muzyce, dzięki czemu w 1740 stał się członkiem Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk. W ostatnich latach życia podupadł na zdrowiu (m.in. miał problemy ze słuchem) i wyjechał na południe Szwecji. Zmarł na raka.
Profesor Ingmar Bengtsson skatalogował dzieła Romana używając numerów BeRI.
Dzieła Muzyka świąteczna Die "Golovin-Musik", BeRI 1 Die "Drottningholmsmusik", BeRI 2 Suite ur Drottningholmsmusiken (1744) 13 kantat koronacyjnych i świątecznych
Utwory orkiestrowe i instrumentalne 23 symfonie 6 uwertur 5 suit orkiestrowych 2 Concerti Grossi 5 koncertów skrzypcowych l concerto per oboe d’amore, BeRI 53 17 Trio-Sonaten XII Sonate a flauto traverso, violone e cembalo (tr. 1727, poświęconych Ulryce Eleonorze gewidmet. 1 Sonate für Flöte und Cembalo Utwory na klawesyn i fortepian (u.a. 12 Suiten und 12 Sonaten) Assaggio à violino solo, BeRI 301, tr.