Niektóre z odkrytych w nich sarkofagów znajdują się w Muzeum Narodowym w Bejrucie: wśród nich sarkofag króla Ahirama z napisem wykonanym alfabetem wczesnofenickim (uważany za najstarszy zapis w języku fenickim). Studnia królewska znajdująca się w głębokim obniżeniu w centrum wykopalisk, źródło zaopatrywało mieszkańców w wodę od początków zasiedlenia tych terenów aż do końca epoki hellenistycznej. Rzymski teatr – częściowo odbudowany. Zamek krzyżowców z XII wieku – odbudowany, znajdujący się przy wejściu na teren wykopalisk. Katedra św. Jana Chrzciciela, kościół w stylu romańskim z trzema apsydami, którego budowę rozpoczęli krzyżowcy w 1115 r.
Miasta partnerskie Patras, Grecja Tripolis, Grecja Sparta, Grecja Valletta, Malta Kadyks, Hiszpania Izmir, Turcja Wan, Turcja
Przypisy
Bibliografia Jean-Pierre Thiollet: Je m’appelle Byblos. Paris: H&D, 2005, . A. Humphreys, C. Lanigan, J. Wiliams: Bliski Wschód: Syria, Jordania i Liban; Pascal, 2001, . Lista światowego dziedzictwa UNESCO www.middleeast.com/byblos Byblos through the ages, Nina Jidéjian, Beyrouth, Dar al-Machreq, 1968 Je m’appelle Byblos, Jean-Pierre Thiollet, Paris, H & D, 2005. .
Kategoria:Miasta w Libanie Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Libanie Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Libanie Kategoria:Fenicja Kategoria:Miasta i osady prehistoryczne Kategoria:Miasta starożytne