Język ugarycki – język ludności zamieszkałej w mieście Ugarit, na terenie Kanaanu, zaliczany do języków semickich. Wymarły od XII w. p.n.e., kiedy miasto zostało zniszczone podczas najazdu Ludów Morza.
Odkrycie i odczytanie Język ugarycki został odkryty w 1929 podczas kampanii archeologicznej w Ras SzamraPor. Tronina A., Podstawy gramatyki języka ugaryckiego, w: Studia Biblica (red. Witczyk H.) Kielce 2006, s. 9. i Minat al-Bajda. Odkryte tabliczki ukazały nowy rodzaj pisma. Ch. Virolleaud stwierdził, że jest to pismo alfabetyczne, gdyż występuje w nim mała liczba znaków. Zwrócił także uwagę, że występujące w tych pismach słowa były oddzielone pionowym znakiem i składały się przeważnie z dwóch lub trzech znaków. Odczytanie nowego klinowego pisma alfabetycznego było dziełem dwóch uczonych. Dokonali oni tego jednocześnie, choć niezależnie od siebie. Byli to Niemiec Hans Bauer i Francuz Edward Dhorme. Trzecim, który odczytał samodzielnie to pismo był Virolleaud.