Z tych względów zapewnianie bezpieczeństwa sprowadza się najczęściej do całościowego zarządzania ryzykiem: określane są potencjalne zagrożenia, szacowane prawdopodobieństwo ich wystąpienia, oceniany potencjał strat – a następnie podejmowane są kroki zapobiegawcze w zakresie, który jest racjonalny z uwagi na możliwości techniczne i względy ekonomiczne.
Geneza błędów zabezpieczeń Sytuacje, w których oprogramowanie nie realizuje prawidłowo funkcji zamierzonych przez autora oraz właściciela systemu, towarzyszą ludziom od zarania dziejów informatyki, często prowadząc do kosztownych wypadków i tragedii. Do przykładów można zaliczyć utratę sondy NASA Mariner 1 w 1962 na skutek błędu w kodzie napisanym w języku FORTRAN, czy śmierć pacjentów na skutek wadliwego oprogramowania maszyn Therac-25 w latach 80.
Szczególnie w dobie łączności modemowej, sieci rozległych i Internetu, problemem stały się także sytuacje, w których chociaż oprogramowanie działa zgodnie z oczekiwaniami autora i właściciela systemu, pozwala oprócz tego osobom trzecim na interakcję z systemem w zakresie, który nie był zamierzony ani oczekiwany.