12 lutego 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski awansował go z dniem 1 stycznia 1923 na porucznika ze starszeństwem z 1 października 1921 i 4. lokatą w korpusie oficerów jazdy. 9 kwietnia 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. W maju 1927 został przeniesiony do 10 pułku strzelców konnych w Łańcucie, a w październiku 1931 do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu na stanowisko instruktora jazdy konnej. Później został przeniesiony do 7 pułku strzelców konnych wielkopolskich. 27 czerwca 1935 został mianowany rotmistrzem ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 5. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1939 pełnił służbę na stanowisku dowódcy 4. szwadronu.
Od lat dwudziestych był cenionym jeźdźcem. Wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie 1936 we Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego, gdzie indywidualnie zajął 18. miejsce, a w drużynie zdobył srebrny medal (wraz z Sewerynem Kuleszą i Henrykiem Leliwą-Roycewiczem). Ukończył WKKW pomimo złamania dwóch żeber podczas próby terenowej. Startował na koniu Bambino.