Bitwa pod Haelen (), zwana także „bitwą srebrnych hełmów” (, ) – starcie zbrojne, które miało miejsce 12 sierpnia 1914 roku na froncie zachodnim I wojny światowej, w pobliżu miejscowości Haelen nad rzeką Gete w Belgii. Bitwa została stoczona pomiędzy oddziałami niemieckimi dowodzonymi przez gen. Georga von der Marwitza oraz siłami belgijskimi pod dowództwem gen. Léona de Witte.
Była to pierwsza bitwa I wojny światowej stoczona głównie przez kawalerię, a zarazem pierwsze taktyczne zwycięstwo Belgów. Starcie to było jednym z nielicznych niepowodzeń wojsk niemieckich w tej fazie wojny. Zwycięstwo Belgów nie miało jednak dużego znaczenia strategicznego i ostatecznie nie przeszkodziło Niemcom w opanowaniu prawie całego terytorium Belgii.
Tło 3 sierpnia rząd belgijski odrzucił niemieckie ultimatum, a rząd brytyjski zagwarantował Belgii wsparcie wojskowe w przypadku inwazji ze strony Niemiec. Niemcy wypowiedziały wojnę Francji, rząd brytyjski zarządził powszechną mobilizację, a Włochy ogłosiły neutralność. 4 sierpnia rząd brytyjski wysłał ultimatum do Niemiec i wypowiedział im wojnę o północy z 4 na 5 sierpnia czasu środkowoeuropejskiego. Belgia zerwała stosunki dyplomatyczne z Niemcami, a Niemcy wypowiedziały wojnę Belgii. Wojska niemieckie przekroczyły granicę belgijską i zaatakowały pod Liège.