Autorzy publikacji z 2015 argumentowali, że wśród wielu sygnałów związanych z rotacją i aktywnością gwiazdy, sygnał o okresie ok. 620 dni pochodzi od planety oznaczonej Aldebaran b, będącej olbrzymem co najmniej 6,5 razy masywniejszym od Jowisza, okrążającym Aldebarana co 1,7 roku ziemskiego w odległości około 1,5 au.
Tymczasem praca opublikowana w 2019 roku wskazała argumenty przeciwko istnieniu planety – amplituda sygnału przypisywanego planecie zmienia się w czasie, a rezydua pozostałe po jego odfiltrowaniu są znaczne. Autorzy znaleźli formalnie lepsze rozwiązanie, według którego gwiazdę obiegają dwie planety o okresach około 607 i 773 dni, ale wskazali, że taki układ jest dynamicznie niestabilny. Prawdopodobnym wyjaśnieniem obserwowanych sygnałów są oscylacje strefy konwektywnej gwiazdy, a nie planety.
Znaczenie kulturowe W astrologii Aldebarana łączono z pomyślnością, twierdząc, że przynosi bogactwa. 5000 lat temu punkt równonocy wiosennej znajdował się w pobliżu Aldebarana i w Persji gwiazda ta była jedną z czterech „Królewskich Gwiazd” lub „Strażników Nieba”;