W architekturze greckiej nazwę tę odnoszono w szczególności do dolnej części ścian naosu, wykonanej z dużych bloków kamiennych. Dolną część ortostatu zdobiono profilowaniem podobnym do torusów i trochilusów stosowanych w bazach kolumn. Ortostat stosowany już w budownictwie wczesnogreckim (w którym niższe partie świątyń budowano z kamienia, a wyższe z cegły suszonej na słońcu), wywodzi się z kręgu sztuki Azji Mniejszej, gdzie stosowali go już Hetyci jako dekoracje ścian budowli w postaci czworobocznych kamiennych płyt zdobionych reliefami.
Termin ten, uogólniony do opisu architektury różnych kultur, obecnie używany jest szerzej dla określenia innych kamieni pionowych, również wolno stojących, takich jak stele czy menhiry.
Przypisy
Kategoria:Detale architektoniczne Kategoria:Historia architektury starożytnej Kategoria:Architektura starożytnej Grecji