W 1600 r. Hidetada poprowadził armię ojca w sile 16 tys. samurajów w kampanii przeciwko sprzymierzonemu z zachodnią frakcją klanowi Uesugi w prowincji Shinano. Ieyasu w niedługi czas potem wydał mu rozkaz, aby zmienił kierunek marszu i skierował oddziały w stronę Sekigahary, gdzie według Ieyasu miało dojść do bitwy z armią zachodnią. Jednakże, klan Sanada zdołał zatrzymać siły Hidetady, co spowodowało, że przybył on za późno, aby wspomóc swego ojca. Po tym wydarzeniu relacje pomiędzy Ieyasu a Hidetadą nigdy się już nie poprawiły.
W 1603 r., cesarz Go-Yōzei dał inwestyturę Ieyasu na tytuł sioguna. Automatycznie Hidetada został jego następcą. W 1605 r. Ieyasu abdykował i złożył prośbę do cesarza o inwestyturę dla swego syna, który jeszcze w tym samym roku został siogunem.
Rządy Hidetady jako sioguna (1605–1623) Aby uniknąć losu swojego poprzednika, Ieyasu założył dynastię siogunów poprzez zrzeczenie się tytułu i przekazanie go w ręce Hidetady w 1605 r. Ieyasu, już jako "emerytowany siogun" (ō-gosho) nadal sprawował władzę do 1616 r., choć to Hidetada wydawał rozkazy jako głowa biurokracji bakufu.Titsingh, I. (1834). Annales des empereurs du Japon, str. 409.