Bitwa pod Neerwinden – starcie zbrojne, które miało miejsce 18 marca 1793 roku podczas wojny Francji z pierwszą koalicją.
Bitwa zakończyła się zwycięstwem armii austriackiej dowodzonej przez księcia Fryderyka Sasko-Koburskiego nad wojskami francuskimi Charlesa Dumourieza. Po bitwie Belgia ponownie przeszła pod panowanie austriackie.
Bitwa ostatecznie zakończyła operację Dumorieza, której celem było opanowanie Niderlandów i stała się jednocześnie wstępem do inwazji sprzymierzonych na Francję.
Bitwa Austriacy (45 000 żołnierzy) pod wodzą księcia Sasko-Koburskiego, maszerując z Maastricht w kierunku Brukseli, natknęli się 15 marca pod Tienen na czołowe oddziały koncentrującej się w pośpiechu armii francuskiej (39 000 żołnierzy). Armia austriacka zajęła pozycje między Neerwinden a Neerlanden.
18 marca, po krótkim wstępnym starciu książę Koburski cofnął trochę swe siły, po czym przegrupował armię wydłużając jej front od Racour do Dormael, przeciwdziałając w ten sposób oskrzydlającym manewrom prowadzonym przez Francuzów od strony Tienen.