Honowanie polega na zacieraniu tych śladów poprzez nałożenie na nie nowych śladów, czyli nowych mikroskopijnych rys, które zamiast rys równoległych tworzą siatkę rys wielokierunkowych.
W wyniku honowania następuje zacieranie: rys obwodowych – powstałych po toczeniu i wierceniu, rys wzdłużnych – powstałych po frezowaniu.
Honowania dokonuje się metodą szlifowania wielokierunkowego kamieniami ściernymi, zwanymi ściernicami lub osełkami, w celu nadania odpowiedniej gładkości, jak również klasy chropowatości. Efektem honowania są ślady w postaci krzyżujących się mikrorowków zwanych rysami, o zróżnicowanej głębokości. Taka struktura wykończenia powierzchni przyspiesza czas docierania się współpracujących ze sobą elementów, a poprzez nałożenie nowych śladów pod odpowiednim kątem polepsza również działanie środków smarujących (wytworzenie tzw.