W konsekwencji 9 lutego 1929 roku w Moskwie przedstawiciele ZSRR, Polski, Estonii, Łotwy i Rumunii podpisali wielostronny układ zwany protokołem moskiewskimProtokół podpisany w Moskwie, dnia 9 lutego 1929 r. pomiędzy Estonją, Łotwą, Polską, Rumunją i Związkiem Socjalistycznych Republik Rad, dotyczący wejścia w życie Traktatu przeciwwojennego, podpisanego w Paryżu dnia 27 sierpnia 1928 r., Oświadczenie Rządowe z dnia 23 kwietnia 1929 r. w sprawie złożenia dokumentu ratyfikacyjnego Protokółu, podpisanego w Moskwie dnia 9 lutego 1929 r., Ustawa z dnia 23 marca 1929 r. w sprawie ratyfikacji Protokółu, podpisanego w Moskwie dnia 9 lutego 1929 r lub protokołem Litwinowa. Ze strony Polski podpisał go Stanisław Patek. Sygnatariusze wyrzekli się w nim stosowania siły w dochodzeniu swych pretensji terytorialnych. Spory miały być rozstrzygane metodami pokojowymi. Postanowienia te dotyczyły też sowieckich roszczeń wobec rumuńskiej Besarabii i wschodniej granicy Polski ustalonej w traktacie ryskim. Zgodnie z art. 5 pozostawał otwarty do przystąpienia doń Rządów wszystkich krajówOkazało się to zbędne wobec nabrania mocy przez pakt paryski 25 lipca 1929 roku i masowe akcesje do niego.. Do Protokołu przystąpiły następnie Litwa, Turcja i Persja (Iran).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Protokół Litwinowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.