Po kapitulacji księcia Amedeo i generała Pietro Gazzery pełnił obowiązki wicekróla i generała-gubernatora Włoskiej Afryki Wschodniej. Po kapitulacji wysłany jako jeniec wojenny do Kenii, gdzie po śmierci księcia Amedeo objął zwierzchnictwo nad 60 tysiącami Włochów przebywających w niewoli brytyjskiej.
Powrócił do Włoch po zakończeniu wojny w 1945 roku. Cztery lata później, w czasie gdy Somalia była terytorium powierniczym ONZ, Nasi został powołany na jej komisarza. Zmarł w Modenie w 1971 roku.
Mimo umieszczania go przez powojenny rząd Etiopii na liście największych zbrodniarzy wojennych, włoski historyk Angelo del Boca postrzega go za najlepszego oficera włoskich sił zbrojnych we Wschodniej Afryce. Solomon Getahun podziela tę nieco mniej krytyczną ocenę Nasiego stwierdzając, że gdyby nie jego (dobra) postawa wobec ludności Gondaru i okolic, nie zdołałby tak długo skutecznie odpierać ataków wojsk brytyjskich i etiopskichSolomon Getahun, History of the City of Gondar (Africa World Press, 2005), str. 38 i następne.
Przypisy