Jeden z nich wysłano w 1915 do Gallipoli, ale nie wylądował na tureckim półwyspie.
Zastosowanie bojowe Już na początku okazało się, że nowa broń sprawia więcej kłopotów, niż jest tego warta. Jej podstawową wadą była wysoka masa własna wynosząca 94 tony i bardzo niski maksymalny zasięg jak na broń tego kalibru, wynoszący niecałe 10 kilometrów. Haubica wymagała obsługi przynajmniej 12 osób, przewożono ją w 9 częściach a ustawienie jej na nowym stanowisku trwało kilka dni. W takich sytuacjach stawała się bardzo łatwym celem dla ognia przeciwartyleryjskiego baterii nieprzyjacielskich. W 1916 dowództwo Royal Navy przekazało 12 haubic jako podarunek dla sił lądowych Royal Artillery, które przyjęły tę broń bez entuzjazmu, wyłącznie z powodów politycznych. Wykorzystano ją między innymi w bitwie pod Loos (1915), bitwie nad Sommą (1916) i bitwie pod Passendale (1917). Przez całą wojnę wystrzelono z niej 25 332 pociski (każdy o masie 635 kg).
.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Brytyjskie haubice holowane Kategoria:Brytyjska broń artyleryjska I wojny światowej Kategoria:Artyleria oblężnicza