Trzydzieści lat później do tego miejsca dotarł radziecki lodołamacz.
Pierwszego pieszego zdobycia bieguna niedostępności dokonał 6 kwietnia 1969 na saniach ciągniętych przez psy brytyjski polarnik z 3 towarzyszami wyprawy. Zaprzecza temu inny polarnik, , którego próba w roku 2006 nie powiodła się. Według McNeilla Herbert nie mógł dotrzeć do bieguna, bowiem jego pozycja dopiero niedawno została dokładnie wyznaczona.
Południowy biegun niedostępności Natomiast południowy biegun niedostępności to taki punkt na powierzchni Antarktydy, który jest najbardziej oddalony od oceanu, czyli o około 1700 km. Jego współrzędne geograficzne to 85°50' S i 65°47' E. Jako pierwsza dotarła do niego radziecka ekspedycja antarktyczna w roku 1958. Założyli tam stację polarną „Biegun niedostępności”, która była wykorzystywana krótko latem 1958 roku.