Niepowodzenia i powrót do formy Nagła śmierć Czajkowskiego w 1893 roku mocno odcisnęła się na Rachmaninowie. Natychmiast zaczął pisać ku pamięci Czajkowskiego drugie Trio élégiaque, ukazując głębię i szczerość swojego żalu w przytłaczającej aurze przygnębienia bijącej od muzykiNorris, New Grove, 2nd. ed., 709.. Jego I Symfonia (Op. 13, 1896) miała premierę 27 marca 1897 w czasie jednego z długiej serii Rosyjskich Koncertów Symfonicznych, ale została porównana przez nacjonalistycznego kompozytora i krytyka Cezara Cui do przedstawienia dziesięciu plag egipskich, z sugestią, że spodobałaby się mieszkańcom konserwatorium muzycznego w piekleKyui, Ts., „Tretiy russkiy simfonicheskiy kontsert,” Novosti i birzhevaya gazeta (17 March 1897(o.s.)), 3.. Braki w występie, dyrygowanym przez Aleksandra Głazunowa, nie zostały skomentowaneNorris, New Grove, 709.. Aleksandr Ossowski w swoim pamiętniku o RachmaninowieOssowski Aleksandr (1871–1957), uznany krytyk i muzykolog, bliski przyjaciel Rachmaninowa (więcej o nim w sekcji Linki zewnętrzne). opowiada, z pierwszej ręki, historię tego zdarzeniaZobacz też, Harrison, Max (2006). Rachmaninoff: Life, Works, Recordings. Continuum, Londyn, s. 77..