Pracowała także przez rok w warsztacie lalek artystycznych przy Radzie Głównej Opiekuńczej.
W latach powojennych współpracowała z teatrem Cricot 2 Tadeusza Kantora, projektując kostiumy, wykonując scenografię i jako aktorka.
Zmarła 1 listopada 1958 roku z powodu długiej, przewlekłej choroby. Została pochowana na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.
Twórczość Przed wybuchem II wojny światowej zajmowała się głównie rzeźbą. Powstała wtedy m.in. rzeźba Akt (1938). Lalki, które powstały podczas pracy w warsztacie lalek artystycznych w czasie okupacji są dziełami sztuki. Zrobione z drutów, różnokolorowych skrawków tkanin, włóczki, nici. Powstała w tym okresie kolekcja lalek, z których zachowały się: Stwór z jamnikowatymi uszami, Don Kichot na koniu, Piesek, Torreador. Po 1945 roku należała do Grupy Młodych Plastyków oraz do reaktywowanej w 1957 roku Grupy Krakowskiej II. Porzuciła rzeźbę dla malarstwa w czasie okupacji. Jej pierwsze obrazy to głównie tempery, gwasze i akwarele m.in. Czerwony konik (1942), Akt (1946), Kobieta siedząca (1947), Tancerki, Rycerz. Tworzyła obrazy abstrakcyjne. Od 1951 wykonywała monotypie. Wykorzystując tę technikę i łącząc ją niekiedy z farbami olejnymi i temperami wykonała jedne z najsławniejszych swoich cykli malarskich – Penetracje oraz Rytmy. Inne cykle to m.in.