Szkołę dodatkowo charakteryzowała niechęć wobec wielkich programów filozofii spekulatywnej i metafizyki.
Problemem filozofii jest nieznajomość sposobu funkcjonowania wyrażeń w języku, którym posługują się jego użytkownicy, a więc brak znajomości języka potocznego, jako ucieleśnionego dziedzictwa i mądrości wielu pokoleń ludzi. Według przedstawicieli szkoły zadaniem filozofii powinno być skrupulatne badanie zbiorów wyrażeń, które pełnią podobne do siebie funkcje w tradycyjnych dyskursach filozoficznych.
Wśród głównych osiągnięć szkoły można wymienić stworzenie teorii aktów mowy (Austin), renesans pojęcia umysłu i krytyki kartezjanizmu (Ryle), teorie implikatur konwesacyjnych (Grice) oraz próba stworzenia metafizyki opisowej opartej na pojęciu konkretów (Strawson).
Szkoła działała w kontrze do filozofii analitycznej w nurcie języka idealnego (Quine, Carnap), że logika formalna stanowi najlepsze narzędzie do opisu świata. Oba jednak nurty przyjmowały centralny pogląd, że celem filozofii jest analiza pojęciowa i w konsekwencji filozofia różni się diametralnie od każdej innej dyscypliny. Z tego powodu filozofia języka była absolutnie centralna dla uprawiania filozofii (zwrot lingwistyczny), a sama filozofia stała się logicznym badaniem struktury językaJohn R.