Bitwa pod Lens – starcie zbrojne, które miało miejsce 20 sierpnia 1648 roku w trakcie konfliktu francusko-hiszpańskiego z lat 1635-1659, będącego wcześniej jednym z frontów wojny trzydziestoletniej.
Twierdza Lens została zdobyta przez Francuzów w 1647. Kiedy we Francji doszło do rebelii szlachty przeciwko rządom kardynała Mazarin, zwanej Frondą, Hiszpanie uznali to za okazję do odzyskania Lens wraz z okolicami. Na wieść o możliwości podjęcia przez nich działań książę de Condé (Kondeusz) pospiesznie wyruszył z wojskami z odległej Katalonii do Flandrii.
Armia hiszpańska dowodzona przez arcyksięcia Leopolda Wilhelma (18 000 żołnierzy, w tym ponad połowa kawalerii i 38 dział – 16 baonów piechoty i 58 szwadronów jazdy) zajmowała 19 sierpnia niezwykle silną pozycję na wzgórzach położonych na południowy zachód od Lens: piechotę umieszczono w centrum, na skrzydłach jazdę w dwóch liniach oraz odwód. Francuzi pod wodzą Kondeusza (16 000 żołnierzy, w tym większość jazdy i 18 dział – 12 baonów piechoty i 45 szwadronów jazdy) nadciągnęli od północy.