Powrócił do rodzinnego majątku który zaczął unowocześniać za zgodą ojca. Rozbudował podupadłą gospodarkę rybną, w 1845 założył w swoim folwarku w Silniczce małą cukrownię, w 1863 dochód z niej wynosił 1.793.000 rubli. Aleksander miał w niej 51% udziałów. W 1882 roku wprowadził jako pierwszy oświetlenie elektryczne za pomocą lamp łukowych. W tym samym roku w folwarku pojawiła się maszyna parowa. założony został szpital na początku przeznaczony dla pracowników najemnych, a następnie dla chłopów mieszkających w dobrach maluszyńskich. Szpital liczył dziesięć łóżek. W późniejszym czasie utrzymywano także lekarza. Wybudował też 14 szkół na terenie swojego majątku. Swojej służbie i oficjalistom przyznawał emerytury, nie zapominając o wdowach i nieletnich dzieciach. Dla włościan i całej swojej służby powołał kasę zapomogowopożyczkową, która spełniała rolę kasy oszczędnościKarolina Studnicka „Siedziba ziemiańska rodziny Ostrowskich z Maluszyna” w „Prace naukowe Akademii im. Jna Długosza w Częstochowie, zeszyty historyczne z. X wyd. 2009 s. 255-259..