Może to trwać dłużej w wypadku języków migowych.
Podstawa przekładu W wydaniu angielskim za podstawę tłumaczenia w zakresie Starego Testamentu przyjęto tekst Biblia Hebraica Rudolfa Kittela (wydania 7, 8 i 9 z lat 1951–1955), a w zakresie Nowego Testamentu tekst krytycznego wydania The New Testament in the Original Greek Brooke’a Westcotta i Fentona Horta z roku 1881, sięgając również do wydania Novum Testamentum Graece Erwina Nestlego z roku 1948. Wydanie zrewidowane z roku 1984 wykorzystywało dodatkowo tekst Biblia Hebraica Stuttgartensia z roku 1977, którym posłużono się głównie do uaktualnienia przypisów. Dodatkowo w wielu miejscach skorzystano również z tekstów Zwojów znad Morza Martwego oraz wielu wczesnych przekładów.
W wydaniu zrewidowanym z 2013 roku w zakresie tekstu hebrajskiego korzystano z Biblia Hebraica Stuttgartensia oraz Biblia Hebraica Quinta.