Po gościnnym udziale w serialach Jechać rozpędem (Coasting, 1990), ITV Książki przypadków Sherlocka Holmesa (The Casebook of Sherlock Holmes, 1991), ITV Boon (1991) oraz komedii telewizyjnej Channel 4 Bye Bye Baby (1992) z Benem Chaplinem i telefilmie sci-fi Carl May i jego żony (The Cloning of Joanna May, 1992), zadebiutował na dużym ekranie w filmie niezależnym Anioły (Angels, 1992) u boku Alfreda Moliny. Powrócił na scenę w roli Laertesa w tragedii szekspirowskiej Hamlet w Bristol Old Vic w Bristol (1991), jako Brian w sztuce Williama Gaminary W tył do góry karawany (Back Up the Hearse) i Niech oni wąchają kwiaty (Let them Sniff the Flowers) w Hampstead Theatre (1992), jako Roland Maule w komedii Noela Cowarda Obecny śmiech (Present Laughter) w londyńskim Globe Theatre (1993), Biff w sztuce Arthura Millera Śmierć komiwojażera (Death of a Salesman) u boku Jude’a Law w West Yorkshire Playhouse w Leeds (1994), Tony w Służący (The Servant) w Birmingham Repertory Theatre w Birmingham (1995).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — James Purefoy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.