Josephine Kablick od najmłodszych lat interesowała się przyrodą, samodzielnie poznawała nauki przyrodnicze, korespondując z najwybitniejszymi uczonymi tamtej epoki. W czasie pobytu w Pradze (1817-1823) poznała lekarza Wenzeslausa Manna, dzięki któremu znacznie pogłębiła swoją wiedzę w zakresie botaniki. Po powrocie do Vrchlabí zaczęła gromadzić okazy roślin występujących w Karkonoszach. Dla Wenzeslausa Manna zebrała kolekcję porostów, która stała się podstawą jego pracy doktorskiej. Z czasem zaczęła gromadzić również permskie skamieniałości z okolic Vrchlabí.
Zaliczała się do najbardziej aktywnych i wytrwałych zbieraczy skamieniałości roślin i zwierząt kopalnych, przede wszystkim w Sudetach. Od 1825 zebrane przez nią okazy, trafiały do wszystkich najważniejszych ośrodków naukowych w Europie. O jej odkryciach pisali wybitni botanicy: August Carl Joseph Corda, Eduard Fenzl, Heinrich Grabowski, Julius Milde i wielu innych. W 1841 została korespondentem Towarzystwa Botanicznego w Ratyzbonie, w 1851 – Towarzystwa Przyrodniczego „Lotos” w Pradze, w 1853 – Zoologiczno-Botanicznego Towarzystwa w Wiedniu. W 1859 została członkiem honorowym Towarzystwa Geologicznego w Dreźnie. thumb|Pierwiosnek maleńki rozpoznany jako nowy gatunek przez Josephine Kablick Jako pierwsza odkryła pierwiosnek maleńki (Primula minima).