W klasyfikacji generalnej sezonu 1984/1985 był dziesiąty. Czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów, ale ani razu nie zdołał stanąć na podium. Najlepszy wynik osiągnął 16 marca 1985 roku w Oslo, gdzie był piąty. W 1985 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Seefeld, gdzie indywidualnie uplasował się poza pierwszą piętnastką, a w zawodach drużynowych Austriacy z Sulzenbacherem zajęli siódmą pozycję. Nieco lepiej Austriak spisywał się w sezonie 1985/1986. Dwukrotnie stawał na podium: 28 lutego w Lahti i 14 marca 1986 roku w Oslo, w obu przypadkach zajmując trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to zająć siódmą pozycję.
Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie w 1987 roku dwukrotnie był blisko medalu. W konkursie indywidualnym był piąty, a w sztafecie Austriacy zajęli czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal z reprezentantami ZSRR. W rywalizacji pucharowej pięć razy zmieścił się w pierwszej dziesiątce zawodów, w tym dwukrotnie stanął na podium: 10 stycznia 1987 roku w Reit im Winkl oraz tydzień później w Autrans był trzeci. Sezon 1986/1987 ukończył na ósmym miejscu.