Gościnność (melmastia) Reguły pasztuńskiej gościnności obligują do zapewnienia gościowi najlepszego posiłku i posłania (jeśli gość zostaje na noc), jaką gospodarz może mu zapewnić. Obligują także gospodarza do rozmowy i wspólnego jedzenia z gościem tak długo, jak tylko gość tego sobie życzy.
Nie istnieje jednolita linia interpretacji praw gościnności wobec nie-Pasztunów. Część stosujących uznaje za dopuszczalne wyproszenie obcokrajowca ze swojej ziemi, inni uważają, że należy w takim przypadku oczekiwać za gościnę zapłaty przeznaczonej następnie na rzecz pomnażania bogactw rodu, a jeszcze inni że winno się stosować tę regułę analogicznie do gości pasztuńskiego pochodzenia.
Obrona gościa (nanawatia) Tym co odróżnia melmastia od nanawatia, to rola gospodarza. W przypadku nanawatia głównym zadaniem gospodarza jest zapewnić gościowi ochronę rozumianą w znaczeniu militarnym. Reguła ta dotyczy głównie azylantów, choć należy stosować ją także wobec wrogów, którzy skapitulowali i oddali się w niewolę jeniecką.