W odwecie Hammurabi zajął na krótko Suzjanę, odzyskaną za panowania Samsu-iluny. Z ostatnich dwóch stuleci okresu staroelamickiego informacje o dziejach Elamu są znikome.
Okres średnioelamicki W II połowie II tysiąclecia p.n.e. w Elamie rządziły kolejno trzy dynastie nazwane od imion ich założycieliWielka historia świata, T. 2, Stary i Nowy Świat od rewolucji neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, red. J. Śliwa, s. 290.: Kidinuidzi (ok. 1500–1400 p.n.e.) Kidinu (ok. 1500 p.n.e.) Tanruhurater II Szalla Teptiahar Inszuszinakszarilani (ok. 1400 p.n.e.) Hurbatila (ok. 1330 p.n.e.) Igehalkidzi Ige-halki (ok. 1320 p.n.e.) Pahiriszszan (1320–1310 p.n.e.) Attarkittah (1310–1300 p.n.e.) Hambannumena (1300–1275 p.n.e.) Untasz-Napirisza (1275–1240 p.n.e.) Unpahasz-Napirisza (1240–1235 p.n.e.) Kiden-Hutran (1235–1210 p.n.e.) Szutrukidzi (ok. 1205–1100 p.n.e.) Hallutusz-Inszuszinak (1205–1185 p.n.e.) Szutruk-Nahhunte I (1185–1155 p.n.e.) Kutir-Nahhunte III (1155–1150 p.n.e.) Szilhak-Inszuszinak (1150–1120 p.n.e.) Huttelusz-Inszuszinak (1120–1110 p.n.e.) Szilhina-Hamru-Lakamar (?–1100 p.n.e.)