Otto Ciliax (ur. 30 października 1891 w Neudietendorf w Turyngii, zm. 12 grudnia 1964 w Lubece) – oficer niemieckiej marynarki wojennej, admirał, uczestnik obu wojen światowych.
Życiorys Wstąpił do Kaiserliche Marine jako kadet w 1910, pierwsze szkolenie odbył na krążowniku ”Victoria Louise” (1910–1911). W latach 1911–1912 uczył się w akademii marynarki wojennej. Po wybuchu I wojny światowej, w grudniu 1915 przeszedł kurs dla załóg okrętów podwodnych i od lutego 1916 do października 1917 służył jako oficer na okręcie podwodnym U-52. Następnie służył na lądzie, w tym w szkolnictwie i na stanowiskach sztabowych. W okresie od 24 czerwca do 22 lipca 1918 był dowódcą okrętu podwodnego UB-96, a od 24 września 1918 do 20 stycznia 1919 – UC-27.
Po wojnie, od marca 1919 do końca 1920 dowodził kolejno torpedowcami: T 92, T 107, T 181, T 140, T 145. Od października 1923 do marca 1924 dowodził torpedowcem G 8, od marca 1925 do września 1926 torpedowcem S 18, a następnie do września 1928 1. Półflotyllą Torpedowców. Następnie służył na stanowiskach sztabowych, w nowo utworzonej Kriegsmarine.